ریاض العلماء و حیاض الفضلاء صفحه 199

علوی حسینی نوشته است. از ظاهر حال پیداست مراد از سید عمیدالدین، همان سید عمیدالدین مشهور است که شارح قواعد علامه و کتاب های دیگر است. واستبعادی ندارد که شارح، آن را به نام وی تألیف کرده باشد زیرا از وی به غایت علم و فضل واوصاف دیگر ستوده است. و من آن شرح را که در ضمن یک مجلد تدوین شده بود در کتاب های ملا رضی الدین، مدرس در هرات دیده ام. خلاصه کلام از نام شارح، اطلاعی ندارم و در هرات به نسخه دیگری از این شرح بر خوردم که حاشیه های فراوانی داشت و بر پدر شیخ بهائی قرائت شده بود و خط وی بر آن نسخه، دیده می شد.

یادداشتهای مترجم

سپاس خدا را که با کمال بی بضاعتی موفق شدم مجلدات پنج گانه ریاض العلماء را که در حال حاضر با فهرست هائی که به آن ضمیمه شده با بخشی از مجلد پنجم که به صورت جلد ششم درآمده و به طبع رسیده است در روز یکشنبه پنجم ماه رجب المرجب سال 1409ه . ق درجوار روضه مبارکه رضویه به اتمام رسانیدم(1) و از خدای متعال توفیق انجام خدمات دیگری را دارم.

به طریقی که در ترجمه های مجلدات قبلی معمول این مترجم بوده به پاره ای از مطالب که پس از اتمام ترجمه بدست آورده پرداخته ام در این جا هم به بخشی از آن گونه

مطالب که مربوط به این مجلد است اشاره می نمایم.

مطلب اول: کتاب ها و مدارک دیگر که در این مجلد مورد توجه مؤلف بوده است:

اجازه امیر سید ابوالحسن قاینی به ملا محمد یوسف دهخوارقانی، اجازه شیخ ابراهیم قطیفی به سید شریف شوشتری، اجازه شیخ بیصائی به شیخ احمد ابو جامع عاملی، اجازه ملا حاج حسین نیشابوری به ملا نوروز علی تبریزی، اجازه شیخ حسین حمّاد