ریاض العلماء و حیاض الفضلاء صفحه 27

ابیات زیر وطلسم مربوط به آن هم از حضرت مولی علی علیه السلام نقل شده است:

خمس ها آت و خط فوق خط

وصلیب حوله اربع نقط

و همیزات اذا اعددتها

فهی سبع لم تجد فیها غلط

ثم هاء ثم و او بعدها

ثم صاد ثم میم فی الوسط

تلک اسماء عظیم قدرها

فاحتفظ فیها وایاک الغلط

تشتفی الاسقام والداء الذی

عجزت عنه الاطبا بالنمط

پنج هاء هوز (ه) و دو خط افقی (=) و پس از آن صلیبی که اطرف آن را چهار نقطه فرا گرفته باشد (+)، پس از آن هفت همزه بدون کم و زیاد (ءءءءءءء)، بعد از آن ها وواو (ه و)، پس از آن صادی که در میان آن میم باشد (صم)، آری اشکال مزبور نامهای عالی مقداری هستند که باید آنها را به جای خود به کار برد و از اشتباه کاری دور داشت. به

وسیله آنها می توان دردهایی را که اطبا از مداوای آنها عاجزند شفا داد.

اشکال مزبور این است ه ه ه ه ه = + ءءءءءءء ه و صم(1)

مؤلف گوید: از نام شیخ ابوالبدر و روزگاری که می زیسته و همچنین از مذهب او اطلاعی ندارم. در عین حال، پیداست که شیعه دوازده امامی است.

ابوالبرکات

(شیخ -) از مردم استرآباد و از فضلا و متکلمان است. سید امیر فخرالدین سمّاکی امامی در رساله تفسیر آیه الکرسی که به فارسی تألیف کرده است پاره ای از بحثهای ارزنده را از وی نقل کرده و در حاشیه همان رساله به نام وی اشاره نموده و به عنوان رحمت وغفران برای او دعا کرده است و این گونه برداشتی که فخرالدین از وی داشته دلیل بر آن

است که ابوالبرکات شیعه است.گذشته از این که اکثر استرآبادی ها بلکه همگی آنان شیعه بوده اند.

مترجم حاضر غیر از ابوالبرکات بغدادی است که حکیمی سنّی مذهب و مؤلف