کتابخانه بالقرآن

ریاض العلماء و حیاض الفضلاء صفحه 48

صفحه 48

در اوائل مجلد اولِ احوال حضرت بقیه اللّه (عج) بحارالانوار به آنها اشاره کرده است. تاریخ منقولاتی که سید عبدالحمید از وی نقل کرده است 392ه . ق است و به این ترتیب، ممکن است ابوالحسن بصری صاحب شرح حال، از علمای خاصه باشد و برای احوال او به کتابهای ادب و تاریخ باید مراجعه کرد.

ابوالحسن بکری

(شیخ -) عنوان فوق، گاهی به شیخ جلیل ابوالحسن احمد بن عبداللّه بن محمد بکری مؤلف کتاب الانوار فی مولد النبی المختار و کتابهای دیگر اطلاق می شود. او استاد شهید

ثانی است و شرح احوال او در بخش دوم این کتاب خواهد آمد زیرا به طوری که پیداست وی از علمای عامه می باشد.

ابن عودی شاگرد شهید ثانی در رساله احوال شهید ثانی نوشته است ابوالحسن بکری، استاد شهید ثانی است و کتاب الانوار فی مولدالنبی المختار از تألیفات اوست. بنابراین هرگاه بگوییم کتاب مزبور از تألیفات ابوالحسن بکری است که از محدثان پیشین

بوده و علمای عامه از او روایت کرده اند خالی از دقت نخواهد بود.(1)

1- در رساله شرح حال شهید ثانی به نام بغیه المرید که بخشی از آن منضم به الدرالمنثور است ذیل اساتید شهید ثانی می نویسد: شهید گفته است پاره ای از کتب فقه و تفسیر را از شیخ ابوالحسن بکری بهره گرفته ام و همچنین بخشی از شرحی را که وی بر المنهاج نوشته نزد او خوانده ام. ابن عودی اظهار داشته است همواره شیخ شهید از وی ستایش می کرد و می گفت حافظه عجیبی داشت و تفسیر و حدیث، نصب العین او بود و ابهت و موقعیتش در نزد عوام و خواص از دیگران بیشتر بود و نصیب زیادی از دنیا برده بود و هرگاه وارد مجلس علم یا مسجد می شد مردم برای دست بوسی و پا بوسی او ازدحام می کردند و برخی هم خود را روی پای او می انداختند و می بوسیدند.و هنگامی که می خواست از مصر به حجاز برود در کجاوه مخصوصی سوار می شد و نظر به این که قصد مجاورت داشت همراه زن و بچه اش آماده سفر می شد و مردم بسیاری از وی بدرقه می کردند و معمولش آن بود یک سال در مکه مجاورت می کرد و یک سال در مصر به سر می برد و شترهای بسیاری، کتابهای او را حمل می کردند که مایه تعجب بود.گویند معمول صاحب بن عباد آن بود هرگاه به سفری می رفت چهل شتر، کتابهای او را حمل می کردند لیکن کتاب بکری را بیش از آن، بار می کردند و شهید در یکی از آن سفرها همراه او بود ودر اولین منزلی که از قصر خارج شد هزار دینار به مصرف رسانید. ابوالحسن خطاب به شهید گفت در اولین سفری که به مکه رفتم با کجاوه ای حرکت کردم که از چوب خرما ترتیب یافته بود و تو در اولین سفرت با چنین کجاوه ای حرکت می کنی و شهید گفته سعی می کردم در حال طواف مرا نبیند. بر خلاف انتظار در یکی از روزها مرا در حال طواف دید، فریاد کشید چه طواف خوبی است خدا از شما قبول کند. پس از بیان مباحثه ای که فیما بینشان اتفاق افتاده می نویسد: ابوالحسن بکری در سال 953ه . ق در مصر درگذشت و در قرافه مدفون شد و روز مرگش روز بی سابقه ای بود زیرا جمعیت زیادی در تشییعش شرکت کردند واو را در جوار قبر شافعی به خاک سپردند. در جلد دوم الذریعه، 410 تحقیقی راجع به ابوالحسن بکری ایراد کرده است - م.