ریاض العلماء و حیاض الفضلاء صفحه 76

عنوان، مربوط به یک شخص است. اشکالی که باقی می ماند آن است که در قصص الانبیا

از وی چنین یاد کرده است. ذوالفقار بن احمد بن معبد حسینی. در این ترجمه، تحقیقات و بحثهایی است که ما آنها را در ذیل ترجمه این دو عنوان، ایراد کرده ایم. از جمله تحقیقات یکی آن است که: از بعضی مواضع به دست می آید ابوصمصام با واسطه از سید مرتضی روایت داشته است این سند هم با نظریه ما منافات ندارد.

ابوصمصام بن معبد حسینی

سید عمادالدین، ابو صمصام، ذوالفقار بن معبد حسینی مروزی.

«باب طا»

ابوطالب بن امیر ابوالفتح حسینی

(سید امیر -) فاضل فقیه و اصولی بنام است. او و پدرش، معاصر با شاه تهماسب صفوی بوده اند و رساله ای فارسی در اصول فقه به پیشنهاد دختر تهماسب برای او تألیف کرده است و من آن رساله را در اردبیل دیده ام. به پندار من، مترجم حاضر با شارح جعفریه یکی است.

در یکی از یاداشت هایم چنین نوشته ام: سید محمد بن ابوطالب حسینی استرآبادی شرح جعفریه شیخ علی کرکی که در فقه است، از تألیفات اوست و او از شاگردان شیخ علی کرکی است.

ابوطالب استرآبادی

(شیخ فقیه نجیب الدین -) از متأخران فقها و علما و فضلا است. و با شارح جعفریه یکی است.