ریاض العلماء و حیاض الفضلاء صفحه 80

ابوطالب، والد ارجمند حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام

عمران بن عبدالمطلب بن هاشم و به مناسبت این که نام مقدسش، عمران است حضرت مولی علی علیه السلام را «علی عمرانی» گفته اند و گاهی هم وجه دیگری برای این لقب از جهت آن حضرت تذکر داده اند.

باری، پدر والاگهر حضرت مولی علیه السلام نامش عمران و لقبش عبد مناف است. مناف، نام خورشید و یا نام بت است واز اسمها و لقبهای معمول جاهلیت بود که اشخاص را بدانها می نامیدند واین گونه لقب، دلیل بر نکوهش از وی نمی باشد. عبد مناف کنیه اش ابوطالب است و غیر راز عبد منافی است که جد رسول اکرم صلی الله علیه و آله بوده است.

ابوطالب بن عبدالسمیع

(سید -) شریف ابوطالب عبدالرحمن بن عبدالسمیع هاشمی واسطی.

ابوطالب بن رجب

(شیخ -) وی از علما و فقهای متأخر امامیه است. از کتاب طهارت بحار الانوار استاد استناد «قدس اللّه تعالی روحه» در بحث تکفین و همین طور از کلام گروهی دیگر از علما

- بویژه برخی از ایشان که در یکی از مجموعه ها از خط خود مترجم حاضر نقل کرده است - استفاده می شود: وی نواده شیخ تقی الدین حسن بن داوود مؤلف رجال است. ممکن است مترجم حاضر، از سوی پدر نواده او باشد. روایت دعای جوشن و شرح آن، از او نقل می شود.

ابوطالب بن غرور

(شیخ -) علامه در اواخر اجازه ای که برای فرزندان ابن زهره نوشته وی را از مشایخ خاصه شیخ طوسی معرفی کرده است و از فهرست شیخ طوسی(1) هم این معنی استفاده می شود، از جمله ذیل ترجمه احمد بن محمد بن عمربن موسی بن جراح، معروف به ابن جندی(2) به نقل از خود شیخ طوسی «قدس سره» نقل کردیم که: ابوطالب بن غرور ما را از