بوستان فضیلت صفحه 124

و همراه با مستندات تاریخی بود.(1) خود می نویسد که «بهر حال از سال 1337ه. ق. تا حال(1367ه.ق.) سی سال تمام است این بنده منبر می روم ولله الحمد و له الشکر که در عرض این مدت متمادی مورد تنقید احدی نبوده بلکه از بزرگان علما اصفهان و بعضی شهرستانهای دیگر برای تحدیث احادیث و روایت اخبار آل اطهار

علیهم صلوات الله مجاز گردیده».(2) با توجه به مطالب بالا می توان نتیجه گرفت مرحوم بیان الواعظین از علمای بزرگ اصفهان و شهرستانهای دیگر اجازه ی روایت داشته است، که ما فقط از اجازهی مرحوم شیخ احمد بیدآبادی اطلاع داریم.

با فوت پدرش به سال 1351ه.ق. و با توجه به برخی ناملایمات که به ویژه نسبت به اهل علم می دید از وعظ و خطابه دست کشیده و بیشتر در منزل به مطالعه، تحقیق و تالیف پرداخت که در همین رابطه می نویسد: «رشته ی علاقه را از خلق گسیخته و با کتاب و مطالعه مأنوس گردیده و افسردگی های خاطر را بسیر سیر، و تواریخ زدوده».(3)

آثار و تألیفات

١- اصل الکلام: رساله ای مختصر در اصول و مسائل کلامی به زبان عربی است.

2- ضیاء النحو: در امهات مسایل علم نحو که از تقریرات درس استادش مرحوم حاج آخوندزفرهای به زبان فارسی است.

٣- ران ملخ: در دو جلد، این کتاب در تاریخ احوال خمسهی طیبه صلوات الله علیهم اجمعین و مشتمل بر سیصد مجلس مفصل است.

4 - جوهر مقصود: این کتاب در اثبات رجعت موعود که در سال 1354ه.ق.

1- ریاحی: شرح حال احمد بن حسن ادهمی (بیان الواعظین) مخطوط، ص 3.
2- بیان اصفهانی: خلد برین، صص 231 و 232.
3- همان: ص 232.