بوستان فضیلت صفحه 134

ملّی تهران) متوفی ماه صفر 1405ه.ق.(1)

و دیگری مرحوم میرزا حسین همامی زاده از فضلای گرانمایه که از دبیران ممتاز اصفهان به شمار می رفت.

از خصوصیات استاد حسین همامی زاده آنچه بیش از همه جلب توجّه می کرد سادگی و بی آلایشی، در ظرافت و بذله گویی بود که نمونه ی بارزی از مرحوم پدر خود بود، در هر جمعی با طبع شوخ و ظریف خود دلها را به وجد و سرور می آورد و با اشعار زیبای عربی و فارسی که در گنجینه ی حافظه پنهان داشت دردها را تسکین می داد، بیشتر مشاهده می شد که این مرد همان طور که در حلقه ی دوستان نشسته و همه را مشغول می ساخت به طور پنهانی از مجلس بیرون می رفت و در حالی که اهل مجلس هنوز آخرین کلمات ظریف و دلپسند را مزمزه می کردند خود متوجّه جای دیگر می شد و زیر لب با خالق خود راز و نیازها می کند. همیشه پیش از موقع مقرر در محل کار خود حاضر می شد و پیوسته قبل از شاگردانش وارد کلاس می شد با اینکه فارغ التحصیل رشته ی فیزیک و شیمی از دانشکده علوم بود، عربی تدریس می کرد و هنگام تدریس فوق العاده دلسوز و مهربان بود.(2)

سر انجام این معلم مهربان و دانشمند در ماه صفر 1400ه. ق. فوت و در کنار پدر بزرگوار و دانشمندش مدفون گردید.