بوستان فضیلت صفحه 146

می گوید: «مرحوم مقدّس در سالهای 38 - 1335 که این جانب در حوزه ی علمیه اصفهان به تحصیل اشتغال داشتم فاضلی بنام و استادی والامقام و زبانزد خاص و عام در ادبیات و منطق بودند و مخصوصاً در تدریس حاشیه ملاّ عبدالله در منطق و در کتاب المطول در معانی و بیان، همتا و مانندی نداشتند و مغفورله در ایوان پشت ساختمان ضلع شرقی مسجد سیّد ساعت 10 صبح تا 12 مطوّل را تدریس می کردند و تعداد زیادی از حوزهی بازار بزرگ اصفهان در درس ایشان حاضر می شدند و ایشان مدّت دو ساعت در هر جلسه تدریس می کردند و اکثر حواشی مطول را با بیانی رسا و فصیح بیان می کردند و طلاّب از محضر درس ایشان استفاده می بردند.

فردی متّقی و زاهد و پارسا بود و به طهارت و احتیاط در مسایل بسیار دقیق و حساس بود از این رو همیشه دستکش در دستانشان بود. همت و سعی و جدیتشان در امر تدریس و نظم و ترتیب در کارشان سرمشق و اسوه برای همه بود».(1)

از دیگر شاگردان ایشان حجت الاسلام والمسلمین شیخ مهدی مظاهری در مورد استادش می گوید:

« آقای احمد آقای مقدّس از اساتید بزرگ و ارزشمند ادبیات بود و مغنی البیب و ادبیات تدریس می نمود. وی انسانی محتاط و منزوی بود و اهل جماعت و منبر نبود و فقط تدریس می کرد و بیشتر مغنی و معالم را تدریس می نمود».(2)

وفات

این عالم زاهد در سوم ربیع الاول 1397ه.ق. به ملکوت اعلی پیوست و پیکر پاکش در سمت جنوب تکیه در جوار برادرش به خاک سپرده شد.