بوستان فضیلت صفحه 283

خداوند دانای اسرار را

دهد نحل را در جهان نوش بهر

همی مور روزی دهد در زمین

دهد روزی کِرم را برگ تر

خداوند بی چون حئ مدام

یکی دست بر سینه با دستبند

یکی را دهد کودکی ماهرو

یکی را دهد خواسته بی قیاس

یکی را بگیرد از او خواسته

زبان بند «منّانی» از این کلام

که روزی دهد نحل و هم مار را

نهد مار را در دهان جام زهر

همی برکشد بر فلک یاسمین

به قعر زمین در میان حجر

یکی را کند شه یکی را غلام

یکی بر نشسته بتخت بلند

یکی را نهد بر دلش آرزو

که نه شکر او گوید و نه سپاس

که باطن به ذکرش بیاراسته

سخن هر چه گویی نگردد تمام

وفات

این ادیب فاضل در 27 جمادی الاول 1398ه. ق. مطابق با 15 اردیبهشت 1357ه. ش. بدرود حیات گفت و پیکرش در سمت شمالی این تکیه به خاک سپرده شد.

سنگ مزار وی چنین است:

هوالباقی

آرامگاه مرحوم حاج محمّد حسن منّانی ولد مرحوم حاج محمّد حسین جمعه 27 جمادی الاولی 1398 مطابق با پانزدهم اردیبهشت ماه 1357.