بوستان فضیلت صفحه 286

در عرفان و تصوّف خود را از سلسلهی صفی علیشاه می نمود.(1) استاد جلال الدین همایی در مقدمه ی دیوان طرب او را مردی بسیار پخته و آرام و صافی ضمیر معرفی می کند و می نویسد: «غزلهای طرحی انجمن شیدا را خوب می ساخت و اکثر غزلهای او حسن مطلع داشت و در طریقت داخل اخوان صفی علیشاه بود».(2)

وی از اعضای قدیمی و محترم انجمن ادبی مرحوم شیدا به شمار می رفت و اشعارش در مجلهی دانشکده ی دوره اول به طبع می رسید.(3)

دیوان اشعار وی سال 1369 ه. ش. به چاپ رسیده است. از اشعار وی مرثیه ای در مورد واقعه کربلا است:

به کربلا دل سلطان دین زغم خستند

و دمی که آب به روی عیال او بستند

سکینه خواست ز عباس عم خود آبی

«جواب داد که آزادگان تهی دستند»

«به نخل قامت اکبر به راستی بنگر»

«که سروهای چمن پیش قامتش پستند»

فراز نیزه سر شاه و کودکان به فغان

«درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند»

بیاری شه دین گفت حضرت عباس

به آن گروه که بر قتل او کمر بستند

1- معلم حبیب آبادی : مکارم الآثار، جلد ششم، ص 2211
2- همایی: دیوان طرب، مقدمه، ص 246.
3- شیدا، عباس خان: مجله دانشکده اصفهان، سال اول، شماره اول، ص 29 .