مدارس جدید حمایت می نمود. کسب علم و دانش نوین را برای همه مورد تأکید قرار می داد و بی سوادی مردم را زمینه ساز قدرت یابی مستبّدان می دانست.(1)
وفات
وی در روز سه شنبه 29 ربیع الثانی 1362ه. ق. مطابق 13 اردیبهشت 1322 ه.ش. دار فانی را وداع کرد و پیکرش در سمت جنوب غربی این تکیه به خاک سپرده شد. متن سنگ مزار وی چنین است:
یا حیّ یا قیّوم
آرامگاه ابدی مرحوم جنت مکان محمّد تقی ادیب طوسی فرزند مرحوم علینقی ملاباشی در سه شنبه 13 اردیبهشت 1322 برابر با 29 ربیع الثانی 1362.
از نزدیکان مرحوم ادیب برادرش مرحوم میرزا عبدالائمه صدر الافاضل طوسی از شاگردان عالم جلیل محقّق مدقّق مرحوم میرزا یحیی مدرّس مستوفی بیدآبادی،(2)از وکلاء مبرز دادگستری و از فضلای محترم اصفهان بود(3)که در سه شنبه 30 فروردین 1328 ه.ش. وفات یافته و در جوار برادرش به خاک سپرده شده است.
1- روزنامه صبح امید: سال اول، ش 21، ص 1 و ش 31، ص 1.
2- مهدوی: یادداشت های خطی.
3- همان: سیری در تاریخ تخت فولاد اصفهان، ص 88.