بوستان فضیلت صفحه 35

اجباری و برخی از قوانین دیگر و در اصل مخالفت با اساس سلطنت رضاخان (1) است. این مهاجرت که مدت سه ماه طول کشید سرانجام با پیروزی روحانیت به پایان رسید.

وفات و مدفن

حاج میرزا ابوالحسن بروجردی سرانجام در صبح روز جمعه هجدهم ذی القعده سال 1348ه.ق. مطابق با فروردین سال 1309 شمسی در اصفهان وفات کرد (2) و پیکر پاکش با تجلیل باشکوهی تا مزار تخت فولاد تشییع کردند و در قسمت های جنوب غربی تخت فولاد مکانی که بعداً به نام خود ایشان به تکیه بروجردی (درکوشکی) معروف گردید به خاک سپردند. در پی خاکسپاری مرحوم بروجردی دلهای مؤمنین و ارادتمندانش به این مکان متوجه گردید و به برکت مرقد شریف او، بسیاری از علما و فضلا و وعاظ در این محل مدفون گردیدند و بسیاری از مردم عوام و خواص محله در کوشک و محل های اطراف نیز وصیت کردند که پس از فوت در کنار مزار وی به خاک سپرده شوند.

مرحوم مهدوی در مورد فوت وی می نویسد: «ایشان در سال 1368 وفات یافت و در ماتمش محشری بیا گردید».(3)

مرحوم جابری انصاری در وفات این مرحوم که با فوت آقامیرزا احمد مدرس اصفهانی از اجلهی علما، مقارن بوده ( شنبه 11 ذی القعده 1368ه.ق.) در ماده تاریخ مشترک چنین سرود

1- مهدوی : تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان در دو قرن اخیر، جلد دوم، ص 153.
2- معلم حبیب آبادی، محمدعلی: رجال خاندان کلباسی، مخطوط، ص 96.
3- یادداشت های مرحوم مهدوی: مخطوط .