بوستان فضیلت صفحه 55

احوال معنوی و فضایل اخلاقی

مرحوم شیخ احمد مجتهد بیدآبادی، همچون پدرش میرزا محمّدجواد صدر الافاضل، علاوه بر مقام بلندی که در علوم اسلامی و معارف دینی داشت، ازجایگاه ویژه ای در اخلاق و زهد و تقوی نیز برخوردار بود و در فضایل انسانی و مکارم اخلاقی، مدارج بالایی را پیمود.

تمام شاگردان وی و کسانی که شرح زندگانی او را نوشته اند؛ او را شخصیتی کم نظیر در علم و عمل دانسته و صفات برجسته ای را برای وی برشمرده اند. چنانکه شاگردش مرحوم بیان الواعظین اشاره کرده است او در اخلاق و ارادت به خاندان عصمت و طهارت جدیّت تام داشت. وی محل سکونت خود را اهدایی از طرف حضرت رضا علیه السلام می دانست و همه ساله در منزلش مراسم روضه خوانی دهه ی اول محرم برپا بود چنان که این سنت پس از 115 سال هنوز ادامه دارد.

بطور معمول از شب بیستم و یکم ماه رمضان شبانه روزی در مدرسه میرزا مهدی معتکف می شد و عبادت می کرد و در نوافل و مستحبات بسیار جدّی بود، بطوری که دعای کمیل را در سجود نمازهای مستحبی می خواندند.

مرحوم پدرشان فرموده بود که من در دوران زندگی خودم یک دروغ هم از شیخ احمد نشنیده ام و اگر یک موقعی، یک خط روی دیوار می کشید و می پرسیدم احمد چه کار می کنی می گفت دارم روی دیوار خط می کشم.

در مورد جدیت در امور تحصیلی و فراگیری علم از اساتیدش همین بس که در طول چهارده سال شاگردی مرحوم صاحب روضات، حتی روزهای تعطیل را هم به درس وی می رفته است.(1)