بوستان فضیلت صفحه 84

توجه به عنایت حضرت حق داشت.(1) او عارفی حقیقی بود که در نهایت وارستگی و بی علاقه گی به دنیا می زیست و حقیقت عرفان را درک کرده بود و در ضمن کلماتش سخنانی نغز بیان می کرد از جمله می فرمود: عرفان فوق حکمت است.(2)

در اصفهان با مرحوم حاج ملا حسین علی صدیقین و مرحوم میرزا ابوالهدی کلباسی نماز می گذارد و به مرحوم شیخ علی اکبر نهاوندی و مرحوم میرزا ابوالهدی ارادت خاصی داشت.(3)

مرحوم حاج آقا صدر شخصیتی متواضع، درویش مسلک، وارسته، راستگو، درستکار، رقیق القلب، دلسوز، غیور در امور مذهبی و ناموسی، لطیفه گو، شیرین بیان و خوش خلق بود، بسیار مزاح می کرد و می خندید. در نهایت قناعت و عزت نفس زندگی می کرد و با اینکه عمری گرفتار اختلال امر معاش بود هرگز قدمی بر خلاف حق و دیانت بر نداشت و از جاده ی راستی و درستی و دینداری منحرف نشد.(4)

از شاگردان ایشان حاج شیخ محمّدعلی فشارکی در مورد استاد چنین می گوید:

مرحوم حاج آقا صدر کوپایی استاد ما بود که در قسمت مطول، منظومه ی منطق و شرح تجرید نزد ایشان می رفتیم، واقعاً وارسته و عارف به تمام معنا بود. ایشان

حتی حاضر نمی شدند برای طلاّب امام جماعت باشد و اگر احساس می کرد شخصی می خواهد به او اقتدا کند از آن شخص تمنا می کردند و می گفتند من خودم را قابل این جهت نمی دانم. یک وقت یادم هست ایشان در حجره مشغول نماز

1- مهدوی: دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج 2، ص 731.
2- جواهری : ص 31.
3- همان، ص 33.
4- همان، ص 33.