بوستان فضیلت صفحه 85

بودند یکی از طلاب به طوری که ایشان متوجه نشود به او اقتدا کرد.(1)

در بین حکمای معاصر به حکیم محقق آقا میرزا مهدی آشتیانی اعتقاد داشت و او را بزرگترین حکیم معاصر می دانست و به احاطهی او در حکمت و عرفان و تسلّط او در معقول و منقول معترف بود. در بین وعّاظ و مبلّغین معاصر به آقای راشد علاقه داشت و او را مردی دانشمند و روشن فکر می دانست. در زمان رضاخان موقعی که آقای راشد را به جرم حق گویی در زندان شهربانی اصفهان حبس کرده بودند به دیدن وی رفته و از این واقعه اظهار تأسف می نمود.(2)

جذابیت خاصی داشت، در جلسات انس دوستان شرکت می نمود و برای خود تعینی از علم و مقام قائل نبوده. معمولاً روزها در مدرسه ی صدر فلسفه و کلام و معانی و بیان تدریس می کرد. درس خود را با اشعار مناسب می آراست و به راستی ادیبی بود که درسش زمزمه ی محبت بود و شاگردان از روی عشق و صفا پیرامونش گرد می آمدند.(3)

در محضر درس نهج البلاغه آیت الله حاج میرزا علی آقا شیرازی

استاد مهدی میرخلف زاده می گوید: میرزا علی شیرازی از مصادیق این حدیث امام صادق علیه السلام بود که فرمودند: «کونوا دعاه الناس با اعمالکم بغیر السنتکم»: مردم را به غیر زبانتان و با اعمالتان بسوی اسلام بخوانید، در مدرسه ی صدر در بازار توفیق زیارت ایشان را داشتم بخصوص اینکه شاید از سال 1324 شمسی بود که در درس نهج البلاغه حاج میرزا علی آقا شرکت می کردم و از سال 1324 شمسی نیز هم حجره بودیم. در مباحث درسی ایشان همه صنفی از جمله علمای بزرگ

1- زاهد نجفی، محمد: مصاحبه با شیخ محمد علی فشارکی در تاریخ 75/7/9.
2- علوم و عقاید: ص 35.
3- کتابی، محمد باقر : رجال اصفهان، ص 431 .