جابر بن عبدالله انصاری رازدار خاندان رسالت و امامت صفحه 2

فصل اول: سرگذشت های سازنده جابر (رحمه الله)

بیان شخصیت جابر (رحمه الله)

جابربن عبدالله انصاری (رحمه الله) آخرین باقیمانده ی اصحاب رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بود. او به طور کامل به اهل بیت (علیهم السلام ) پیوسته بود. در مسجد می نشست و در حالی که عمامه ی سیاه به سربسته بود صدا می زد: «ای شکافنده ی دانش»(1)، او عصا زنان در کوچه های مدینه می گشت و می گفت: «علی (علیه السلام) بهترین انسانهاست»(2)

محدث نوری گوید: «و از نخستین کسانی است که پیش از همه، به حضرت امیرمؤمنان علی (علیه السلام) پیوستند. او حامل سلام رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به شکافنده علوم اولین و آخرین است. او نخستین کسی بود که در روز اربعین به زیارت ابا عبدالله (علیه السلام) رفت. سند اخبار لوح آسمانی، که اخباری از خدای پروردگار جهانیان بر خلافت امامان هدایت در آن درج است، به او ختم می شود. از میان همه ی صحابه تنها او موفق شد آن لوح را که نزد حضرت فاطمه (علیها السلام) بود، ببینند. علاوه بر این نیز او مناقب و فضایل بی شماری دارد».(3)

محدث قمی از او چنین یاد می کند: «او صحابی جلیل القدری است که ارتباط او با اهل بیت (علیهم السلام ) و منزلت والای او مشهورتر از آن است که ذکر گردد. روایاتی که نشانگر فضایل او هست بسیار فراوان می باشد». آنگاه پس از ذکر برخی از آنها می گوید: «از اسدالغابه» نقل شده است که او درباره ی جابر (رحمه الله) گفت: وی در

1- اختیار معرفۀ الرجال، ج1، ص 88 (مقصود وی امام باقر بود).
2- همان، ص 44، ح 93.
3- مستدرک الوسائل، ج3، ص580 - سفینۀ البحار، ج1، ص 141.