جابر بن عبدالله انصاری رازدار خاندان رسالت و امامت صفحه 29

فصل پنجم: رابطه جابر بن عبدالله انصاری (رحمه الله) با امام حسن (علیه السلام)

اشاره

از آن زمان که امام حسن (علیه السلام) متولد شدند و تحت تعلیم و تربیت رسول خدا و علی مرتضی (علیهما السلام) قرار گرفت، جابر (رحمه الله) نسبت به او عشق ورزید و با دیده ی محبت و احترام به او نگریست، این عشق و احترام هماره رو به فزونی بود و همین سبب شد که تا پایان زندگی امام مجتبی (علیه السلام) از همراهی او بهره مند باشد. شیخ طوسی و ابن شهر آشوب، جابربن عبدالله (رحمه الله) را از اصحاب و یاران امام مجتبی (علیه السلام) شمرده اند.(1)

جابر (رحمه الله) بعد ازا میرالمؤمنین (علیه السلام) در کنار امام حسن (علیه السلام) می درخشید و فراز و نشیب های این عصر، هیچ گاه او را به سوی انحراف نکشانید و هرگز دیده نشد که او به دشمنان آل علی (علیهم السلام) بپیوندد و یا صورت سازش به آنها نشان دهد.(2)

ابوجعفر طبری شیعی در «دلائل الامامه» از جابر (رحمه الله) نقل کرده که:

روزی با امام حسن مجتبی (علیه السلام) در مسجد النبی (صلی الله علیه و آله) نشسته بودیم به حضرت گفتم: دوست دارم معجزه ای از تو ببینم که آن را از تو برای دیگران حکایت کنم.