جابر بن عبدالله انصاری رازدار خاندان رسالت و امامت صفحه 72

فصل دوازدهم: استواری و وفاداری جابر (رحمه الله)

اشاره

هنگامی که آیه 23 سوره شوری نازل شد: ««قُلْ لا أسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی؛ ای پیامبر! به مسلمانان بگو از شما پاداشی، جز دوستی با خویشان را نمی خواهم» (که مطابق با روایات متعدد، منظور از خویشان در این آیه، حضرت زهرا (علیها السلام) و امامان معصوم (علیهم السلام ) هستند) .(1)

پیامبر (صلی الله علیه و آله) مردم را دعوت به اجتماع کرد. مردم به حضور پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمده و جمع شدند، پیامبر (صلی الله علیه و آله) در میان آنها ایستاد، و خطاب به آنها فرمود:

خداوند چیزی را، از ناحیه ی من بر شما واجب کرده که مخصوص خود من است. آیا حق آن را ادا می کنید؟ البته بدانید که آن چیز طلا و نقره نیست!؟

حاضران پرسیدند: آن چیست؟

پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: خداوند این آیه (شوری/23) را نازل کرده است.

حاضران گفتند: ما آن را می پذیریم. (یعنی مطابق آیه، محبت با خویشان تو را حفظ می نماییم) .