گزیده مشاهیر مدفون در حرم رضوی صفحه 29

هجری است.

وی محرم سال 1303ه .ق. در اصفهان چشم به جهان گشود. خدمت پدرش سیّد اسماعیل و دیگر علمای اصفهان کسب علم کرد. حدود 9 سالگی پدر را از دست داد و حدود 12 سالگی رهسپار نجف شد. او با توصیه آیت اللّه حاج آقا رحیم ارباب اصفهانی، از آغاز ورود به عراق با آیت اللّه العظمی سیّد اسماعیل صدر (م 1338ه .ق.) در ارتباط بود و با عوالم روحانی آشنا شد و اصول را نزد آخوند خراسانی و فقه را نزد سیّد محمّد کاظم یزدی تحصیل کرد.

در همین دوره، پس از آشنایی با مبانی سیر و سلوک شرعی مرحوم صدر، با سیّد احمد کربلایی (م 1332ه .ق.) و شیخ محمّد بهاری همدانی، از شاگردان برجسته ملاّ حسینقلی همدانی (م1311ه .ق.) و سیّد علی قاضی و سیّد جمال الدین گلپایگانی، آشنا گردید و از آنها بهره برد.

همزمان با انقلاب مشروطیت در ایران به اتفاق آیت اللّه سیّد محمود شاهرودی و آیت اللّه سیّد جمال الدین گلپایگانی، در اولین دوره درس میرزای نائینی شرکت نمود و این درس نزدیک پنج سال ادامه یافت و عید فطر 1338ه .ق. در 35 سالگی اجازه اجتهاد را از میرزا نائینی دریافت نمود و همین اجازه را آقا ضیاءالدین عراقی، سیّد ابوالحسن اصفهانی و حاج شیخ عبدالکریم یزدی نیز تأیید نمودند.

او از حدود 30 سالگی پس از توسل برای رها شدن از پریشانی خاطر، به تحول شگرف دست یافت و از آن پس اراده