گزیده مشاهیر مدفون در حرم رضوی صفحه 51

میرزا

حسین نائینی، سیّد ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاء عراقی و حاج سیّد محمّد فیروزآبادی فرا گرفت و از همه اساتید خود اجازه اجتهاد دریافت نمود و به «فقیه سبزواری» اشتهار یافت.

وی علاوه بر درک محضر اساتید یاد شده خود در سامرا، در نجف نیز از محضر آخوند خراسانی، سیّد محمّد کاظم یزدی، شیخ حسن مامقانی، آیت اللّه شربیانی، آیت اللّه سیّد محمّد بحرالعلوم، شیخ محمّد طه نجف، میرزا حسین نوری، حاج آقا رضا همدانی، شیخ علی گنابادی و شیخ علی قوچانی بهره برد و سال 1347ه .ق. در 38 سالگی به درخواست مردم سبزوار به ایران بازگشت و در مشهد ساکن شد و به تدریس فقه و اصول و فلسفه و نیز اقامه نماز جماعت روی آورد و خدمات اجتماعی و عمرانی کم نظیری انجام داد. او مدرسه باغ رضوان را با 16 هزار متر مربع مساحت به سال 1330ه .ش. ساخت و تکیه سیّدها را احداث کرد. درمانگاه رازی را تکمیل کرد و 120 باب منزل در خیابان نخریسی و 25 باب در خیابان خواجه ربیع برای سیل زدگان بنا نهاد و 2500 قطعه زمین را در کوی طلاب به طلبه ها و فضلای حوزه مشهد واگذار کرد و دهها مسجد را در محلات مختلف مشهد ساخت و خود روز شنبه 24 شوال 1386ه .ق. / 1345ه .ش. در 77 سالگی راه ناهموار دنیای مادی را به آخر رساند و روحش به دار قرار پر گشود و در محل مدرسه باغ رضوان فضای سبز شمال غربی حرم در ابتدای بست طبرسی به خاک