گزیده مشاهیر مدفون در حرم رضوی صفحه 60

(34) عصار - سیّد محمّد (1264 یا 1265-1356ه .ق.)

سیّد محمّد تهرانی لواسانی متخلص به «عصّار»، «ناظم» و «آشفته»، فرزند محمود از چهره های بلند آوازه حوزه، به سال 1264 یا 1265ه .ق. در تهران به جهان پا نهاد و دوم ذی الحجه 1340ه .ق. پس از تلمذ در محضر آیات میرزای شیرازی، میرزای نائینی، میرزای آشتیانی و آخوند ملا محمّد کاظم خراسانی و نیل به درجه اجتهاد، به مشهد آمد و با وجود ضعف جسمی و از دست دادن یک چشم به تألیف و تصنیف پرداخت. از آن جمله می توان به آثار زیر اشاره کرد:

شرحی بر زبده شیخ بهایی، شرح معالم، تفسیر بسم اللّه و فاتحه الکتاب، شرح لمعه، حجیت خبر واحد، مسأله اجزاء، مسأله بیع به شرط خیار، مبحث اجتهاد و تقلید، استصحاب و تنبیهات استصحاب، البرکات الرضویه فی تلخیص الفرائد الاصولیه علامه انصاری، رساله ای در تجرّی و کلام اخباریین و ظاهر کتاب از مباحث عام و خاص، رساله ای در قاعده نفی ضرر، رساله ای در مبحث ترتیب، تقریرات درس میرزا در وقف، رساله ای در مبحث ترتّب، رساله ای در عدم اعتبار تساوی سطوح، رساله ای در جواز صلاه در لباس مشکوک، شرح کشف الفوائد علامه، شرح کشف الریبه فی الغیبه و النمیمه، الالهامات الرضویه فی شرح الزیاره الجامعه الکبیره، شرح قواعد شهید اوّل، شرح وجیز بر منظومه سیّد بحرالعلوم، وجوه تأمل بر مکاسب مرحوم شیخ مرتضی، توحید کمالی و