شرح مجموعه گل: مشاهیر مدفون در تکیه سیدالعراقین تخت فولاد اصفهان صفحه 141

به اشکال اربع فزون ساخته سمندش در این راه تک تاخته

زمنطق بخوان نور الانور اوکه یابی تو افکار بیدار او

در آن چارده شکل منطق بگفت دل اهل فن زابتکارش شکفت

زبر دست در فقه اسلام بودبه جزئی و کلی نظر می نمود

بزرگان و اعلام دین پیرو خردز علم اصولش همی بهره برد

علومی که در دست اهل فن است زوائد در آن بیش و کم ممکن است

زوائد ز دانستنی ها زدودچه سیماب معقود بی درد و دود

کتاب کنوزش پر از حکمت است اصولی ز اسلام و با حشمت است

ز توحید و عدل و نبوت تمام سپس گفتگو رانده او در امام

علوم غریبه ز جفر و طلسم ز اسمأ اعوان و مکنون اسم

سرائر ز اسمأ اعظم اعیان بیاورد با دوستان در میان

تزکّیّ نفس از ریاضت نمودو گرنه ورا علم تنها چه سود

ریاضات مشروع مادام داشت شبانگاه و صبح و پسین و به چاشت

دل از علم مفطر، زبان روزه داردر این خانه حق را بُدی همجوار

بسا روز، ده درس تدریس کردکه آن روز، صائم بُد آن نیک مرد

بیا راه از رهروان یاد گیرکه قلب تو «فتحی» بگردد منیر

به دزفول موطن بُدی اوّلش نگویم مفصّل ولی مجملش

چو سودا گری از پدر پیشه کردبسالی نبگذشت اندیشه کرد

که مرغ تن از جهل باید پراندنه در مرتع کسب تن را چراند

تن جاهل از معنی و مادّه عقب ماند از رهرو جادّه

لذا شانزده سالگی شوق علم ببرد از برش طاقت و تاب وحلم

ه یک سال قرآن و خطّ و سوادبه نیکی فرا خواند و تعلیم داد