شرح مجموعه گل: مشاهیر مدفون در تکیه سیدالعراقین تخت فولاد اصفهان صفحه 217

جهت یا جهاتی چهره ای شاخص یافتند، امّا تنها هنری که هر سه برادر در آن دستی

توانا داشتند، خط خوش بود.

به نوشته آقای محمّد حقوقی: «برادر کهتر، آقا میرزا علینقی در عین جوانی در

بیست و چند سالگی درگذشت در حالی که در خطّ نستعلیق مهارت بسیار داشت، تا

آنجا که با توجه به همین دو سه نمونه خطّ باقی مانده از او میتوان ادّعا کرد که اگر از

عمری طبیعی برخوردار میشد، خطّ او تا حد خطّ میر عماد بزرگ پیش می رفت»(1)

حاج میرزا محمّد علی پس از وفات در قبرستان مقابل تکیه آباده ای مدفون شد.

مرحوم جلال الدین همایی می نویسد: «بیرون تکیه سیّد محمّد ترک، تقریبا

مقابل درب مدخل تکیه، کناره جاده، دست چپ، واعظ روضه خوان شهیر حاج

میرزا محمّد علی پاقلعه ای متوفی یک شنبه دوم ذی القعده 1325 قمری، پدر آقای

شیخ محمّد رضا حسام الواعظین سلمه اللّه تعالی مدفون است که هیچ اثر قبر

ندارد، و مکرّر دیده ام که آقای حسام روی زمین مقابل دکان جنب تکیه می نشیند و

برای پدر بزرگوارش فاتحه می خواند. مرحوم حاج میرزا محمّد علی در آخرین

سفری که به زیارت کربلای معلی می رفت فجأه درگذشت. پسر بزرگش مرحوم حاج

شیخ اسماعیل معروف به آقا بزرگ(2)همراه پدر بود. جنازه را به اصفهان برگردانیده،

در مدرسه خان پاقلعه، پای منبر برادرش شیخ محمّد رضا حسام گذاردند و از آن جا

به تخت فولاد بردند. پیداست که حسام را از دیدن جنازه پدر بی خبر چه حال

دست داده است!»(3)

در موقع تعریض خیابان قبر حاج میرزا محمد علی در خیابان قرار گرفت و

1- زندگی نامه حسام الواعظین، از محمّد حقوقی، مخطوط
2- در اطاق مقبره مرحوم حسام الواعظین سنگی متعلق به: محدث نبیل و واعظ جلیل شیخ محمّد اسماعیل، متوفی 1357ق قرار دارد که گویا هم ایشان است
3- تاریخ اصفهان (فصل تکایا و مقابر): 282