شرح مجموعه گل: مشاهیر مدفون در تکیه سیدالعراقین تخت فولاد اصفهان صفحه 313

حسن فرزند دوست محمّد(1) منجّم معروف فراگرفته و در این فنون به حدّ کافی دست یافته (2)بود.

در تنظیم و انشأ تحریرات شرعی از قبیل اسناد معاملات و قباله مناکحات دستی توانا داشت. خطّ نسخ و نستعلیق را خوب می نوشت و در شعر «سحاب» تخلص می کرد.(3)

اوصاف:

به نوشته استاد جلال الدین همایی: وی از فضلا و هنرمندان جامع کم نظیر عهد خود بود. در فقه و اصول و ادبیات عرب و هیئت و نجوم و معرفت تقویم به خوبی دست داشت. چهار نوع خط ثلث و رقاع و نستعلیق مخصوصا نوع اخیر را خوش می نوشت.(4)

وی مردی جامع فضایل علمی و اخلاقی، خلیق، متواضع و اهل صفا و وفا بود.

او از همدرسان و دوستان صمیمی محمد حسین عنقا پسر همای شیرازی بود و در جمع آوری اشعار و ترتیب دیوان هما با عنقا همکاری داشت و اولین نسخه پاکنویس دیوانش به خط اوست. چند نسخه هم از بخش غزلیات هما برای رجال و اکابر وقت نوشته است.

1- میرزا حسن فرزند میرزا دوست محمّد، از بزرگان منجمان اصفهان در عصر خود بود. وفاتش در شب دوشنبه 28 ذیالقعده 1293ق در اصفهان واقع شد و جنازه اش به نجف اشرف منتقل شد
2- در تاریخ اصفهان (مجلد هنر و هنرمندان): 105 آمده: حکمت و کلام را نزد حاج میرزا جلال خواجویی فرا گرفت. ولی نگارنده متاسفانه تاکنون به چنین نامی در کتب تراجم برنخورده است
3- دیوان طرب، مقدمه
4- تاریخ اصفهان (مجلد هنر و هنرمندان): 105