شرح مجموعه گل: مشاهیر مدفون در تکیه سیدالعراقین تخت فولاد اصفهان صفحه 398

نگارنده بر اثر اطّلاع کاملی که از محرومیّت های دوران حیات مرحوم استاد

شیدا داشتم، همچنین از فرط علاقه و انس نسبت به آن مرحوم، روز مرگش

خاطره ای دردناک در ضمیرم ایجاد شد که هنوز هم به حال خود باقی است، بلکه

هرگز آن را فراموش نخواهم کرد. آری هنوز هم اندیشه ناکامی های شیدا تازیانه

اندوه به روحم می زند و فقدان اسفناکش قلب مجروحم را سخت می خراشد.

افسوس که مرتبه استغنای طبع و مناعتی که آن مرد بلند همّت داشت به من اجازه

نداد بیش از آنچه در قطعه زیر بدان اشاره شده است از اسرار یک زندگی خاموش که

هر لحظه آن نماینده مصیبتی بوده است پرده بردارم وگرنه ناگفتنی هایی را می گفتم.

ناگفته نماند که قطعه زیر در زمان حیات شیدا به مناسبت حال او سروده شد و

پس از مرگش با افزودن چند شعر دیگر به یادش انتشار یافت.

مرحوم شیدا بارها از گوش خودش این قطعه را شنید و گفت عین حقیقت است.