شرح مجموعه گل: مشاهیر مدفون در تکیه سیدالعراقین تخت فولاد اصفهان صفحه 399

گل ناکام

-1

شنیدم نوگل خوش رنگ و بویی فسرد از تشنگی بر طرف جویی

بر او تابید بس مهر جهانتاب شد از پژمردگی بی طاقت و تاب

حرارت شد عدوی رنگ و بویش چو شد خشک آب جو، رفت آبرویش

رخ یاقوتیش شد کهربایی زمرّد گون لباسش شد طلایی

صفا و خرّمی و عشوه و نازز رویش جملگی کردند پرواز

طراوت از جمالش شد فراری قرارش شد بدل بر بی قراری

نه برگش با نسیمی گشت دمسازنه مرغی شد به شاخش نغمه پرداز

شد از تاب عطش شوریده احوال لبش از تشنگی پر شد ز تبخال

ز گرما بس که بی صبر و سکون شدبه پای شاخه خود سرنگون شد

چه سازد ماهی افتاده برخاک نریزد گر زبی آبی به سر خاک