شرح مجموعه گل: مشاهیر مدفون در تکیه سیدالعراقین تخت فولاد اصفهان صفحه 442

دلی را ز احسان خود شاد کن مکن خاطری را ز جورت حزین

در این مزرع عمر بذری فشان گهِ خرمن از کِشت خود خوشه چین

بپرهیز از خوی و کردار زشت همیشه ره و رسم نیکی گزین

نه بینی مگر می برد روز و شب اجل خلق را از یسار و یمین

چو »شه ناصر« آن شاعر ارجمندکه در اصفهان بود از صالحین

شریف و نکو سیرت و پارساگرامیّ و روشن ضمیر و متین

صدیق و شفیق و رفیق و خلیق ادیب و اریب و اصیل و متین

محبّ علی بود و اولاد اوثناگوی یزدان و ارکان دین

از اشراف امّا ز وارستگان غنی لیک بیچارگان را مُعین

برون رفت «نصر اللّه» از این جهان از او شاد باشد جهان آفرین

در این دار، هشتاد و شش سال زیست همه عمر با فخر و عزّت قرین