شرح مجموعه گل: مشاهیر مدفون در تکیه سیدالعراقین تخت فولاد اصفهان صفحه 454

دکتر عیسی خان علاج

اشاره

سرهنگ دکتر سیّد عیسی علاج فرزند بهأ الدین بن محمّد حسین طباطبایی

زواره ای، از پزشکان معروف و حاذق به شمار می رفت.

وی از سادات سیّد روح اللّه و از احفاد دختری میر محمّد مهدی حکیم الملک

اردستانی بود. در حدود سال 1300ق در محله فهره شهر اردستان متولّد شد. در

اردستان و اصفهان و تهران به تحصیل پرداخت و در رشته طب مدرسه دارالفنون به

اخذ درجه دکترا نایل شد.

در جنگ بین الملل اول به استخدام پلیس جنوب که از طرف دولت انگلستان

تشکیل شده بود درآمد و مدت ها در آن جا به خدمت اشتغال داشت. وی رشته

جراحی را از پزشکان انگلیسی آموخت و در این فن تبحر یافت. با انحلال پلیس

جنوب به بهداری ارتش منتقل شد و مدت ها ریاست بهداری شکر شیراز و اصفهان

را عهده دار بود.

وی بعدها با درجه سرهنگی بازنشسته شد و در اصفهان مطب دایر کرد.(1)

وفات:

دکتر علاج در شب سوم شعبان 1360ق (3 شهریور 1320ش) وفات یافت.

شاعر ارجمند فضل اللّه اعتمادی متخلص به «برنا» در وفات او گوید:

کلک «برنا» از پی سال وفات او نوشت:«درعلاج و در طبابت ماهری جو چون علاج»

سنگ نوشته:

وفات مرحوم مرحمت و غفران پناه سرهنگ عیسی خان علاج خلف مرحوم

بهأ الدین متولی اردستانی سوم شهریور 1320.

سید عالی گهر عیسی که از مجد و شرف مادر ایّام از همتای او باشد عقیم

راد سرهنگ معظّم، سیّد عالی تبارآن که چون جدّش پیمبر بود با خلق عظیم

مرغ روحش جانب فردوس اعلی پرگشادارجعی آمد به گوش او چو از حیّ قدیم

این جهان را دید چون نبود وفا و اعتباررفت در خلد برین در زیر طوبی شد مقیم

آن که بودی گوهر دریای علم و معرفت کرد پنهانش اجل در خاک چون درّ یتیم

سوم شهریورِ ماه جلالی وقت شام شد به سوی جنت الفردوس با قلب سلیم

خواستم تاریخ فوتش از «رجائی» در جواب گفت: «عیسی شد از این عالم بجنّات النعیم»