شرح مجموعه گل: مشاهیر مدفون در تکیه سیدالعراقین تخت فولاد اصفهان صفحه 479

تربیت یافته مکتب او نسل جوان آفرین بر نفس روح فزای نجفی

مردی آن گونه نمیرد ز من این راز شنوخدمت خلق بود راز بقای نجفی

بنده شاه نجف معتکف کوی رضاظاهر و باطن او بود رضای نجفی

کرد سی سال فزون خدمت فرهنگ و ادب ما به تجلیل چه کردیم سزای نجفی

از جهان رسته دلی هم نفس قرآن داشت بود در مزرع دین نشو و نمای نجفی

رفت القصّه ز دنیا و من و دل گفتیم تا چه آریم به تاریخ برای نجفی

«قدسی» از جمع برون پای نهاد و بنوشت:«سوگ فرهنگ و ادب گشته عزای نجفی»

1400

مرثیه صبا

:آه آه ازجفای چرخ کبودداد و بیداد زین سپهر حسود

کرد رحلت از این جهان، نجفی آن که چون او در این زمانه نبود

بود تعلیم و تربیت کارش اندر این راه لحظه ای نغنود

زاهد پاک و شیعه علوی بنده درگه خدای ودود

گفت لبیک و بست بار سفرچون که فرمان ارجعی بشنود

طایر روح آن خجسته خصال کرد از این خاکدان به عرش صعود