شرح مجموعه گل: مشاهیر مدفون در تکیه سیدالعراقین تخت فولاد اصفهان صفحه 493

حاج سیّد مصطفی کیوان

-1

نیک بخت آن که از او هیچ کس آزار ندیدحرف ناحق به همه عمر کس از او نشنید

حیف از این مردم نیکو سیر پاک ضمیرکه از این نشئه برون رخت ببایند کشید

گوهری پاک مرا بود برادر غمخوارکه به صد گنج زر و درج گهر می ارزید

مهربان پاک روان نیک سخن نیک اندیش مرکز لطف و محیط کرم و نور امید

زاده فاطمه فرزند محمّد که مدام قرب حق در کنف آل عبا می طلبید

مصطفی بود و دل از مهر علی خرّم داشت جز ز جانان دل و جان از همه عالم ببرید

حیف کان گوهر یکدانه ز کف بیرون رفت وز غمش گوهر اشک از مژه بسیار دوید

خواست «کیوان» که به تاریخ وفاتش گویدجمله ای گر چه قلم در کف او می لرزید

جمع را سر به حساب آمد و این شد تاریخ«مصطفی در کنف رحمت حق جای گزید»

1397ق