شرح مجموعه گل: مشاهیر مدفون در تکیه سیدالعراقین تخت فولاد اصفهان صفحه 91

وفات:

آیت اللّه نجف آبادی در اواخر عمر به سینه درد شدیدی مبتلا شد که نزدیک

یک سال او را از تدریس بازداشت. سرانجام این عالم جلیل و مدرّس بزرگ حوزه

علمیه اصفهان، در روز 25 ذی قعده (روز دحو الارض) 1358ق (15دی ماه

1318ش) دار فانی را وداع گفت و جهان علم را سوگوار رحلت خود نمود.

با انتشار خبر وفات ایشان جمعیت انبوهی برای تشییع در خیابان و کوچه های

اطراف منزل ایشان گرد آمدند، اما با توجه به این که آن سال، اوج قدرت طاغوت

زمان رضاخان و دشمنی او با روحانیت بود و آنان اجازه تشییع جنازه نمی دادند

برخورد شدیدی بین مأمورین و مردم به وجود آمد و مردم بدون توجه به دستورات

رؤسای کلانتری ها جنازه مطهر ایشان را تا تخت فولاد بر سر دست تشییع کردند.

مراثی:

در وفات ایشان چند تن از شعرا مرثیه و ماده تاریخ سروده اند، از جمله:

مرحوم جمال الدین قدسی(1) گوید:

چو رفت از این جهان مولی و سرورشدی دل ها غمین و دیده ها تر

به سال و ماه فوتش گفت قدسی مدرس رفته دی نزد پیمبر

عالم ربانی سیّد محمّد حسن میرجهانی در جلسه ختم آیت اللّه نجف آبادی