بزم قدسیان: مشاهیر مدفون در تکیه تویسرکانی تخت فولاد اصفهان صفحه 112

1- سوره کهف آیه 82.

باری آیه الله نجف آبادی با توجه به تناسب آیه مبارکه با حال ما دو برادر و مرحوم پدرمان مبادرت به منبر رفتن در مجلس ما نمودند.(1)

اوصاف

عموم کسانی که در کتاب های خود از علامه نجف آبادی نام برده اند او را به جامعیت و احاطه کامل بر علوم عقلی و نقلی و حکمت و نیز زهد و وارستگی فراوان ستوده اند.

وی در زهد و تقوا و اعراض از مردم دنیا و عدم توجّه به اغنیا و ارباب قدرت بی نظیر بود.(2) زندگانی او از حدود زندگانی یک طلبه متوسط تجاوز نمی کرد.

بسیار متواضع بود و غالبا به حجره های طلاب سرکشی می کرد. با طلّاب مبتدی هم انس می گرفت و به آنها علاقه داشت. گاهی طلّاب را برای تفریح خارج از شهر دعوت می کرد و برایشان غذا فراهم و از آنها پذیرایی می کرد.

وی خود مستقیماً سهم مبارک امام و دیگر وجوهات شرعیه را تصرف نمی کرد، بلکه در نزد یکی دو نفر از تجّار معتبر گذارده و به طلاب و مستحقین حواله می داد که از آنها دریافت دارند. به حال فقراء و درماندگان به خصوص بستگان و نزدیکان خود، بدون خودنمایی رسیدگی می کرد.