بزم قدسیان: مشاهیر مدفون در تکیه تویسرکانی تخت فولاد اصفهان صفحه 18

1- قصص العلماء ص 63.

2- مآثر والآثار ص 270.

3- رجال و مشاهیر اصفهان ص 541.

محمد جعفر لاهیجی و میرزا حسن نوری فلسفه و کلام آموخت. در عرفان نیز از حاج سید رضی لاریجانی بهره برد و سال ها در اصفهان به تدریس پرداخت و جویندگان حکمت و عرفان را به فیض رسانید.

وی مردی به تمام معنی وارسته و عارف بود و در مراعات آداب و سنن شرع و

ادای واجبات و مستحبات و ترک مکروهات و مواظبت بر نوامیس دین، چنان محکم

و استوار بود که گویی سلمان عصر و ابوذر زمان بود.

در خشکسالی 1288 ق تمام مایملک منقول و غیر منقول خود را صرف نیازمندان

کرد و تا پایان عمر درویشانه زیست. (1)

وی در اوج شهرت آقا علی مدرّس حکیم و میرزا ابوالحسن جلوه به تهران رفت و به تدریس پرداخت و چنان شهرتی یافت که جهانگیرخان قشقائی به شوق استفاده از محضر او به تهران رفت. فتح باب تدریس عرفانیات و تصوف در تهران از او شد.

درباره کیفیت تدریس او نوشته اند:

"گمان نمی رود "فصوص الحکم" را بعد از صدر الدین قونیوی کسی بهتر از او مباحثه نموده باشد".

حکیم صهبا در سال 1303ق دوباره به قمشه بازگشت و در یکی از حجره های بقعه شاه رضا با وضع درویشی و وارستگی منزل کرد.(2)

چندی بعد به تهران رفت و در سال 1306ق در 72 سالگی درگذشت.

1- طرائق الحقائق ج 3 ص 237

2- نخبگان علم و عمل ایران ص 332، به نقل از شرح حال رجال ایران بامداد ج 2 ص 235.

اجازات میرزا عبدالغفّار

اشاره

آیه الله تویسرکانی پس از استفاده از محضر اساتید فوق به مدارج عالی علمی دست یافت و دو اجازه اجتهاد و روایت از استاد بزرگ خویش آیه الله العظمی حاج ملا حسینعلی تویسرکانی دریافت کرد.

اجازه روایی ایشان بدون تاریخ است، ولی اجازه اجتهاد او در تاریخ 1279ق صادر شده است.

اجازه روایی از آخوند تویسرکانی

"وبعد، فقد قرأ علیّ سنین عدیده وأیام متمادیه الأخ العزیز والمولی الشفیق الرفیق الذکی الصفی الحسیب النجیب الأریب الأدیب، السید السند والمکرّم المعتمد ابوالمکارم والمفاخر، ذو الکمالات النفسانیه والفضائل العقلیه والاخلاق الشرعیه، سلاله النجباء الاخیار، ابن الائمه الاطهار - صلوات الله علیهم مادامت اللیل والنهار - المیرزا عبدالغفّار - صانه الله عن طوراق اللیل والنهار - قرائه تحقیق وإتقان، أکثر المسائل الاصولیه وجمله وافیه من المباحث الفقهیه وشطراً کاملاً من الاحادیث النبویّه والأخبار الوصویّه؛ فوجدته بحمد الله عالماً فی المعقول والمنقول، خبیراً بالفروع والاصول، بصیراً فی الروایه والدرایه، قادراً علی معرفه کتاب الله المتعال الغفّار وفهم الاخبار والآثار المرویه عن الائمه الاطهار، ومتمکّناً علی الاطلاع علی مواقع الاجماع ومواضع الخلاف من کلمات العلماء الاخیار ... ونسأل الله أن یجعله من العلماء العاملین