بزم قدسیان: مشاهیر مدفون در تکیه تویسرکانی تخت فولاد اصفهان صفحه 191

1- مجتهد نجف آبادی (مقاله حجه الاسلام احمد عابدینی) ص 150- 149. مرحوم آیه الله منتظری در خاطرات خود شبیه این حکایت را چنین نقل کرده است: مرحوم آیه الله حاج شیخ محمد رضا [نجفی] از منزلشان که می خواستند به مسجد نو برای تدریس بروند، گاهی با الاغ و گاهی پیاده می رفتند. آن وقت ها معمولا افراد با الاغ در بازار نمی رفتند، ولی چون ایشان شخصیتی بود، با الاغ که از بازار می گذشتند مردم راه باز می کردند و احترام می کردند. ایشان گفته بود: من گاهی از اوقات که هوس می کنم پیاده بروم، عبایم را روی سرم می کشم از یک گوشه ای می روم و کسی هم به من توجهی ندارد، اما آن وقت که سوار الاغ هستم مردم خیلی احترام می کنند. معلوم می شود احترام ها مال الاغ است نه مال من.

2- سجاده عشق نوشته حاج شیخ نعمه الله صالحی حاجی آبادی ص 36.

وفات

اشاره

در شب 24 محرّم سال 1362ق علامه ذوفنون آیه الله العظمی شیخ ابوالمجد محمّد رضا نجفی از علما و مدرّسین بزرگ اصفهان که از دوستان قدیمی علامه نجف آبادی بود وفات یافت. فوت

این یار صمیمی وی را بی نهایت متأثر ساخت، به خصوص که طی دو ماه قبل از آن نیز دو مجتهد بزرگوار از دوستان و یاران وی از علمای بزرگ نجف اشرف: آیات عظام: آقا ضیاءالدین عراقی در 28 ذی القعده، و حاج شیخ محمّد حسین غروی اصفهانی در 5 ذی حجه سال 1361ق وفات یافته و فوت آنان در روحیه این عالم جلیل مؤثر واقع شده بود.

در نتیجه اوایل ماه صفر سال 1362ق دچار سکته گردیده و در حجره مدرسه صدر بستری شد. معالجات پزشکان اثری نبخشید و در صبح جمعه 13 ماه صفر هنگام طلوع آفتاب، خورشید جهانتاب علم و زهد و تقوی غروب کرد.

مرحوم حاج میرزا حسن خان جابری در "تاریخ اصفهان و ری" می نویسد:

"رحلت حجه الاسلام آقا شیخ محمّد رضا [نجفی] که به خاندان مرحوم حجه الاسلام حاج شیخ محمّدباقر در این اواخر، اعلم از او کس نبود... در فاجعه رحلتشان مریض بودم، تا شنیدم چنان به خود لرزیدم که بیم فجأه رفته... سه روز در وفاتش بازارها و