جامعه انسانی از دیدگاه قرآن کریم صفحه 312

و به زندگی دنیا و لذتهای آن چنگ زده است. همان گونه که بسیاری از راهبان و دانشمندان چنین می کنند. آنان در شهوت های دنیا و لذتهای آن غرق شده، ثروتهای هنگفتی را گرد آورده اند و به مقامها و پستها توجه دارند و با وجود این، شعار رهبانیت و دوری از دنیا و شهوت های آن را سر می دهند! قرآن کریم به این گروه در چند جا اشاره

کرده است:

«یَاءَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا اِنَّ کَثیرًا مِنَ الاَْحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَیَاْکُلُونَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِاص لْبَاطِلِ وَیَصُدُّونَ عَنْ سَبیلِ اللّه ِ وَالَّذینَ یَکْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّهَ وَلاَ یُنْفِقُونَهَا فی سَبیلِ اللّه ِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلیمٍ»(1)؛ «ای کسانی که ایمان آورده اید، بسیاری از دانشمندان یهود و راهبان، اموال مردم را به ناروا می خوردند و [آنان را] از راه خدا باز می دارند و کسانی که زر و سیم را گنجینه می کنند و آن را در راه خدا هزینه نمی کنند، ایشان را از عذابی دردناک خبر ده».

اسلام هر دو صورت رهبانیت، چه جدّی و چه ریایی آن را قاطعانه رد کرده، هر چند که با رهبانیت ریایی و منافقانه بیشتر و سخت تر در ستیز است.

دسته هفتم: مستضعفان ستیزگر با ستم

این دسته، هم در سطح تئوری و روانی و هم در سطح عملی با ستم در ستیز است و برای این که نقش خویش را ایفا کند و وظیفه خود را انجام دهد، وارد عمل می شود یا فرصت را چشم می دارد.

قرآن کریم درباره این دسته چنین می گوید:

«وَمَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فی سَبیلِ اللّه ِ وَالْمُسْتَضْعَفینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا اَخْرِجْنَا مِنْ هذِهِ الْقَرْیَهِ الظَّالِمِ اَهْلُهَا وَاجْعَلْ لَنَا مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا وَاجْعَلْ لَنَا مِنْ لَدُنْکَ نَصیرًا»(2)؛ «و چرا شما در راه خدا [و در راه نجات] مردان و زنان و کودکان مستضعف نمی جنگید؟ همانان که می گویند: پروردگارا ما را از این شهری که مردمش ستم پیشه اند بیرون ببر و از جانب خود برای ما سرپرستی قرار ده و از نزد خویش یاوری

برای ما تعیین فرما».