ایمان و کفر صفحه 102

صفحه 102

هرچند بیش از سه قرن از آغاز فتنه ی وهابیت می گذرد و در طول این مدت، وهابیت با افت وخیزهای فراوانی روبه رو بوده است، اما هرگز گذر زمان و تحولات داخلی و خارجی، از رویکرد افراطی این اندیشه نکاسته است. البته برخی از جریان های داخلی وهابیت، در واکنش به واقعیت های جهان اسلام و جامعه ی خود، به اعتدال روی آورده اند؛ اما این گروه ها، نه تنها نتوانسته اند بر فضای غالب وهابیت تأثیر بسزایی داشته باشند، بلکه خود در جامعه ی وهابی مطرود شده اند.(1)

ازسوی دیگر، در قرن اخیر، جهان اسلام شرایط جدیدی را تجربه می کند. وجود دشمنان مشترک بزرگی همانند آمریکا و اسرائیل و گسترش موج اسلام ستیزی و اسلام هراسی در غرب، و در مقابل، رشد بیداری اسلامی،(2) زمینه های هم گرایی و تقریب را میان ملل مسلمان فراهم کرده است. هم چنین عمل­کرد بد گروه های تکفیری، همانند القاعده، سپاه صحابه، لشکر جهنگوی و حزب التحریر، موجب افول اندیشه های


1- . برای آشنایی با جریان های داخلی وهابیت، ر.ک: سید مهدی علی­زاده موسوی، «جریان های درون وهابیت» (مصاحبه)، در نشریه ی سراج منیر، شماره ی 4، زمستان 90، ص171 تا 193. البته در روزگار محمد بن عبدالوهاب، یکی از فرزندان وی به نام شیخ عبدالله بن محمد بن عبدالوهاب، دیدگاهی نسبتاً معتدل که برخلاف نظریه ی پدرش بود، درپیش گرفت. به اعتقاد او: «آن چه محققان بر آن اتفاق دارند: عدم تکفیر اهل بدعت، مانند خوارج، رافضه، قدریه و مرجئه است؛ زیرا تکفیر جز با انکار ضروریات دین یا ارتکاب عملی که بر کفر بودن آن اجماع وجود دارد، درست نیست». (عبدالرحمن بن محمد عاصمی، الدرر السنیه، ج10، ص244.)
2- . برای آشنایی با ابعاد بیداری اسلامی، ر.ک: سید مهدی علی­زاده موسوی، بیداری اسلامی، حوزه ی نمایندگی ولی فقیه در حج و زیارت، ویراست دوم، 1390.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه