ایمان و کفر صفحه 42

نخست، انقیاد ظاهری و تسلیم پذیری از روی اضطرار و اجبار؛ چنان که قرآن می فرماید:

)قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ(؛(1)

بادیه نشینان گفتند: ما ایمان آوردیم. به آن ها بگو: شما ایمان نیاورده اید، بلکه بگویید تسلیم شدیم.

دوم، انقیاد اختیاری و تسلیم حقیقی:

)قُلْ إِنِّیَ أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَلاَ تَکُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِکَینَ(؛ (مائده/ 14)

بگو: من فرمان یافته ام که نخستین کسی باشم که تسلیم فرمان خدا شده ام.

«اسلام»، در اصطلاح به دین وآیینی آسمانی اطلاق می شود که از جانب خداوند به پیامبران نازل شده است تا از طریق آن، مردم را هدایت کنند. اسلام به این معنی، خود به دو قسم تقسیم می شود:

نخست، اسلام به معنی عام؛ اسلام بدین معنی شامل تمام ادیان آسمانی می شود که خداوند از آغاز آفرینش، توسط پیامبران برای هدایت جامعه ی انسانی و برای تمام مکلفین فرستاده است:

)هُوَ سَمَّاکُمُ الْمُسْلِمینَ مِن قَبْلُ(؛(2)

ابراهیم% از قبل شما را مسلمان نامید.

دوم، اسلام به معنی خاص؛ اسلام در معنی خاص خود، به آیین و دینی اطلاق می شود که کامل ترین مرحله ی ادیان آسمانی است و توسط پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله وسلم ، برای هدایت انسان ها نازل شده است.

)إِنَّ الدِّینَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ(؛(3)

«دین در نزد خداوند، اسلام است».

1- . حجرات، آیه 14.
2- . حج، آیه 78.
3- . آل عمران، آیه 19.