ایمان و کفر صفحه 52

«کفر» در برابر «ایمان» قرار دارد و یکی از واژه های پرکاربرد وهابیت است. وهابیان مخالفان خود را عموماً به کفر متهم می کنند و به همین سبب، به وهابیان افراطی، «تکفیری» گفته می شود. این در حالی است که به اجماع مسلمانان، اهل قبله را نمی توان کافر شمرد و خون، مال و ناموس آنان را مباح دانست. به جز خوارج و وهابیان که در نظریه و عمل، روش تکفیر را برگزیده اند، هیچ یک از مذاهب اسلامی، مذاهب دیگر را به کفر متهم نمی کنند و خون و مال و ناموس آنان را محترم می شمارند. با عنایت به اهمیت بحث کفر و آثار آن در عرصه ی حیات فردی و اجتماعی مسلمانان، در این فصل مفهوم کفر، انواع و معیارهای تکفیر در میان مذاهب اسلامی بررسی خواهد شد.

مفهوم کفر

کفر در لغت

کفر در لغت به معنی پنهان کردن و پوشاندن است. به شب تاریک، کافر گفته می شود؛ زیرا با تاریکی خود همه چیز را می پوشاند. کشاورز نیز کافر است؛ زیرا بذر و دانه را در دل خاک پنهان می کند:(1)

)کَمَثَلِ غَیْثٍ أَعجَبَ الکفّار نَباتُهُ(؛(2)