ایمان و کفر صفحه 62

بازگشت به نزد رسول خدا رفت و جریان را برای آن حضرت

نقل کرد. پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله وسلم به او فرمود: «مردی را کشتی که به لا اله الا اللَّه و انّی رسول اللَّه، شهادت داد؟!» اسامه گفت: «ای رسول خدا! او برای نجات از کشته شدن شهادت داد». پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: «آیا دل او را شکافتی تا آگاهی پیدا کنی؟»(1)

روایات بسیاری نیز وجود دارد که مسلمانان را از تکفیر هم کیشان خود نهی کرده است.

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله وسلم مرزهای بین ایمان و کفر را چنین بیان می فرماید:

أمرت أن أقاتل الناس حتی یقولوا لا اله الا اللَّه. فاذا قالوها، وصلوا صلاتنا، واستقبلوا قبلتنا، وذبحوا ذبیحتنا، فقد حرمت علینا دماؤهم و اموالهم؛(2)

مأمور شده ام با مردم بجنگم، تا هنگامی که کلمه ی توحید را بگویند. پس اگر کلمه ی توحید را گفتند، و نمازها را انجام داده و به سوی قبله­ی ما نماز خواندند، و مانند ما گوسفند را ذبح نمودند، اموال و خون آنان بر ما حرام خواهد بود.

در جنگ خیبر، هنگامی که پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله وسلم پرچم را برای فتح قلعه های خیبر به امیرالمؤمنین علی% سپرد، علی% پرسید: «تا چه زمانی با آنان بجنگم؟». حضرت فرمود: «تا وقتی که به لا اله الا اللَّه و محمد رسول اللَّه شهادت

دهند. هرگاه چنین کردند، خون و مال آنان از سوی تو محفوظ است؛ جز آن که خلاف حق را مرتکب شوند و حساب آنان بر خدای بزرگ خواهد بود».(3)

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله وسلم به همین مضمون می فرماید:

کفوا عن اهل لا اله الا الله لا تکفروهم بذنب فمن اکفر اهل لا اله الا الله فهو الی الکفر اقرب؛(4)

1- . محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج22، ص92.
2- . صحیح بخاری، الصلاه، باب 28، ص108، ح392.
3- . مسلم نیشابوری، صحیح مسلم، ج4، ص1872؛ فضائل الصحابه، ح 33.
4- . سلیمان بن احمد، طبرانی، المعجم الکبیر، ج12، ص372، ح13089.