ایمان و کفر صفحه 69

امیرالمؤمنین علی% پرداختند، اما در قرن دوم، احمدبن حنبل (164241ق/ 159234ش) به تبیین گوشه ای از فضایل امیرالمؤمنین علی% و اهل بیت( پرداخت و کتاب «فضایل الصحابه» او و هم چنین مجموعه ی حدیثی وی با نام «مسند»، لبالب از فضائل امیرالمؤمنین علی% و خاندان اوست.(1)

از آن زمان، محبت اهل بیت( در میان اهل سنت، فراگیر شد. امام شافعی نیز اشعار بسیار ارزشمندی دارد که نشانگر ارادت وی به اهل بیت(

است.(2)

از افرادی همانند امام مالک و ابوحنیفه نیز نظرات مشابهی نقل شده است.(3)

گروه دوم، گروهی معاند و دشنام دهندگان به اهل بیت( هستند. این گروه را نمی توان در ردیف اهل سنت قرار داد؛ زیرا چنین رویکردی مخالف صریح قرآن، سنت و دیدگاه ارباب مذاهب اسلامی است. چنین افرادی از دین بهره ای نبرده اند.(4)

حتی اگر از فرق شیعه کسی لب به دشنام و یا سب اهل بیت: بگشاید، از حوزه ی دین خارج است. امام خمینی) می فرماید:

غیر الاثنی عشریه من فرق الشیعه اذا لم یظهر منهم نصب ومعاداه وسبّ لسائر الائمه الذین لا یعتقدون بامامتهم طاهرون، واما مع ظهور ذلک منهم فهم مثل سائر النواصب؛(5)

«فرقه های غیر شیعه ی اثنی عشریه، در صورتی که از آنان دشمنی و ناسزاگویی به امامانی که امامت آنان را باور ندارند، اظهار نشود، پاک می باشند؛ و در

1- . برای آشنایی با نگاه احمد بن حنبل به اهل بیت:، ر.ک: سید مهدی علیزاده موسوی سلفی گری و وهابیت، ج1، فصل هشتم.
2- . برای نمونه، ر.ک: محمد ادریس شافعی، دیوان، ص48،59،93،115،122، 152و...
3- . برای آشنایی با جایگاه اهل بیت(، به ویژه امام صادق% با ائمه ی اربعه ی اهل سنت، ر.ک: اسد حیدر، الامام الصادق والمذاهب الاربعه.
4- . البته در اندیشه­ی شیعه، غلات کسانی که در شأن ائمه: مبالغه می کنند نیز مذموم بوده و اهل­بیت( به شدت مورد آن­ها را نکوهش کرده اند.
5- . سیدروح الله خمینی، تحریر الوسیله، ج1، ص107.