ایمان و کفر صفحه 90

در مجموع، تمامی علمای وهابیت از آغاز تا کنون، معتقدند که «اقرار به شهادتین فایده ای ندارد و مانع تکفیر نیست»(1) و محترم بودن خون و مال، «صرفاً با اعتقاد به توحید، التزام به احکام آن، دوری از شرک، و برائت از مشرکان امکان پذیر است».(2)

محمد بن عبدالوهاب و تکفیر مسلمانان

در تمامی آثار محمد­بن عبدالوهاب، از کتاب­ها گرفته تا نامه­ها، تکفیر مسلمانان، مشاهده می­شود، وی در «کشف الشبهات» رسماً علمای اسلام را مشرکان زمان نامیده و حکم تکفیر آنان را صادر کرده است.(3)

او پا را از این فراتر گذاشته، حتی مسلمانان را از مشرکان زمان پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله وسلم بدتر فرض کرده است. وی برای آن که مسلمانان عصر خود را از مشرکان بدتر نشان دهد، مشرکان را افرادی اهل عبادت، حج و صدقه، و انسان هایی باخدا معرفی می کند و فلسفه ی بعثت پیامبر را

صرفاً دعوت آن ها به عدم واسطه قرار دادن مخلوقات میان خدا و آنان می داند!(4)

1- . ابویوسف مدحت بن الحسن آل فرّاج (گردآورنده)، فتاوی الأئمه النجدیه حول قضایا الأمه المصیریه، ج3، ص19.
2- . همان، ص21.
3- . محمدبن عبدالوهاب، کشف الشبهات، ص22.
4- . «ارسله الله الی قوم یتعبدون ویحجون ویتصدقون ویذکرون الله کثیرا ولکنهم یجعلون بعض المخلوقات وسائط بینهم وبین الله» (همان، ص14). در فصول گذشته گفته شد که هدف از بعثت، صرفاً مقابله با مسأله ی توسل مشرکان به بت ها نبود، بلکه مشرکان در دو حوزه ی توحید ربوبی و توحید الوهی با مشکلات اساسی روبه رو بودند. ازسوی دیگر، مشرکان بت ها را تنها واسطه قرار نمی­دادند، بلکه آنان را عبادت می کردند. قرآن از زبان مشرکان می فرماید: آنان می گفتند ما بت ها را عبادت نمی کنیم، مگر برای تقرب. چنان که می­بینیم، قرآن از واژه ی عبادت استفاده می کند؛ یعنی آنان رسماً به جای خدا بت ها را عبادت می کردند. خداوند در پایان آیه، این ادعای تقرب را نیز دروغ و کذب می شمارد. )أَلَا لِلَّهِ الدِّینُ الْخَالِصُ وَالَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِیَاءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِیُقَرِّبُونَا إِلَی اللَّهِ زُلْفَی إِنَّ اللَّهَ یَحْکُمُ بَیْنَهُمْ فِی مَا هُمْ فِیهِ یَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا یَهْدِی مَنْ هُوَ کَاذِبٌ کَفَّارٌ( (زمر، آیه 3). در جلد سوم کتاب وهابیت سلفی گری و وهابیت، دلایل مشروعیت توسل به تفصیل بیان خواهد شد.