جابربن عبدالله انصاری رازدار خاندان رسالت و امامت صفحه 24

امام حسن علیه السلام این پیام را به پدرش حضرت علی علیه السلام رساند و امام علی علیه السلام بی درنگ به محضر رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم آمد . در این هنگام حضرت زهرا علیها السلام نزد پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم بود و می گفت : چقدر اندوهگینم از اندوه ( فراق ) تو ای پدر بزرگوار !

پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم ، دخترش را دلداری دارد و فرمود : در مورد رحلت من ، گریبان چاک مکن ، و دست به صورت مزن ، و صدای ویل و آه بلند نکن ! بلکه مانند پدرت در مورد مرگ ابراهیم بگو : اشک چشم می ریزد ، و قلب به درد می آید ، ولی چیزی را که موجب خشم پروردگار می شود ، نمی گویم. و ما در فراق تو ای ابراهیم محزون هستیم ...

در این هنگام پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم به حضرت علی علیه السلام فرمود : نزد من بیا ، و گوش خود را نزد دهانم بیاور .

امام علی علیه السلام چنین کرد . رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمود : آیا سخن خداوند را نشنیده ای که می فرماید : { إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أولئِکَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّه } قطعاً کسانی که ایمان آوردند و کارهای نیک انجام دادند ، بهترین مخلوقات خدا هستند ؟ »(1)

حضرت علی علیه السلام عرض کرد: آری شنیده ام .

پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم فرمود : آنها « خیرالبریه » تو و شیعیان تو هستند که در روز قیامت در حالی که دارای پیشانی نورانی شناخته شده اید وارد می شوید .