جابربن عبدالله انصاری رازدار خاندان رسالت و امامت صفحه 32

{ یا أیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ ؛ ای پیامبر ! آنچه بر تو فرود آمده از پروردگارت ابلاغ کن ، و اگر چنین نکنی رسالت و پیام خدا را نرسانده ای ، خداوند تو را از دست مردم محافظت می کند . } (1)

تا آن روز ، 22 سال از بعثت حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم گذشته بود و او هماره در مکه و مدینه در پی ابلاغ پیام حق بود . هیچ گاه خداوند این گونه با پیامبرش سخن نگفته بود . اکنون چه شده و این پیام جدید چیست که اگر آن را به مردم نگوید تمام زحماتش به هدر می رود و پیام خدا را نرسانده است ؟!

آری ! پیامی که در بازگشت از حجهالوداع بایستی برساند ، درباره ی جانشین پس از خودش است .

حاجیان که از سرزمین های گوناگون بودند هنوز به چند راهی نرسیده بودند تا متفرق گردند و هر گروهی راه وطن خود را در پیش گیرد . کاروان عظیم حاجیان اکنون به غدیرخم رسیده بود . به فرمان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم در نیمروز ، در میان بیابانی که آفتاب آن را گداخته است و به جز چند درخت سدر ، رستنی و سایبانی دیگر ندارد کاروان بار انداخت . توقف در آن وقت از روز ، و در سرزمینی که هیچ گاه جای اتراق نبوده است ذهن ها را به پرسش و کاوش واداشت ، مگر چه خبر شده و چرا در این جا توقف کنیم ؟ به فرمان پیامبر