فلش کارت افلاکیان خاکی صفحه 11

تصویر

محاسبۀ روزانه

کاغذی توی دستش بود. به نوشتۀ روی کاغذ

که نگاه م یکرد، گاهی غمگین م یشد و

گاهی خو شحال. نتوانستم طاقت بیاورم.

پرسیدم: «آقارشید! چه توی آن کاغذ هست

که ای نقدر حالت را دگرگون م یکند؟ »

گفت: «حساب کارم است. هر کاری که از

صبح انجام م یدهم، م ینویسم. » گفتم:

«عجب حوصل های داری! مگر سن تو چقدر

است که حساب کار خوب و بدت را باید

داشته باشی؟! » جواب داد: «اگر بدانیم

داریم چه کار می کنیم، کمتر گناه می کنیم.(1)