است.
برخی تاریخ نگاران انگیزۀ اولیۀ شیخ طبرسی را برای نوشتن تفسیر، این گونه روایت کرده اند: سکته ای بر شیخ عارض می شود و خانواده اش به گمانِ وفات او، دفنش می کنند. وی پس از به هوش آمدن و خود را گرفتاردیدن، نذر می کند که درصورت رهایی، یک دوره تفسیر بنویسد. از قضا، کفن دزدی قبر شیخ را نبش می کند و اسباب نجات او را فراهم می آورد. وی تفسیر بزرگ مجمع البیان را پس از این واقعه می نویسد.
امین الاسلام طبرسی، سرانجام پس از هشتاد سال، در 548ق در سبزوار وفات کرد و پس از انتقال بدن مطهرش به مشهد، او را در گورستانی دفن کردند که بعدها به قتلگاه معروف شد. آرامگاه شیخ طبرسی، درحال حاضر، در ضلع شمال شرقی حرم مطهر و ابتدای خیابان طبرسی واقع است.