آشنایی با اندیشه سیاسی شهید مطهری رحمه الله صفحه 57

صفحه 57

اجتماعی متفاوت است. در اصطلاح دینی و فقهی، مشروعیت یعنی منطبق بودن بر قوانین شرع و دستورات الهی؛ امّا در اصطلاح سیاسی - اجتماعی، مشروعیت یعنی، بر حق بودن حکومت یا اعمال قدرت یک حکومت. به عبارت دیگر، مشروعیت یعنی، پذیرش حق فرمان دادن برای رهبران و اطاعت و فرمانبرداری برای شهروندان و اعضای جامعه. پس مشروعیت یک سکّه دورو است که یک طرف آن حق حاکمیت، فرمانروایی و اعمال قدرت برای حاکمان است و طرف دیگر آن وظیفه اطاعت و فرمانبرداری از سوی مردم.

ب) مبنای مشروعیت

اشاره

در فلسفه سیاست، معیارهای مختلفی برای مشروعیت حکومت ذکر کرده اند که به برخی از آنها اشاره می کنیم:

یکم) قرارداد اجتماعی

در این معیار، خواست عمومی مردم و رضایت شهروندان، ملاک مشروعیت است؛ بدین معنا که مردم دارای آزادی مطلق هستند؛ ولی با خواست خود بخشی از آزادی خود را محدود می کنند تا به یک منفعت برتری که همان امنیت و آسایش و نظم اجتماعی است برسند. این نظریه دارای نقاط ضعف و قوتی است و در مجموع قابل نقد و ردّ است که در جای خود بحث می شود. (1)

«ژان ژاک روسو»، «جان لاک»، «ژان بدن»، «مونتسکیو» و «هابز» را می توان از مدّعیان این نظریه دانست.


1- (1) . برای آگاهی بیشتر ر.ک: مصباح یزدی، حقوق و سیاست در قرآن، ص105- 82؛ محمد جواد نوروزی، احکام سیاسی اسلام، ص 140 - 143؛ مصباح یزدی، نظریه سیاسی اسلام، ج 2، ص36 و 199-197.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه