جایگاه مردم در نظام سیاسی - دینی از منظر آیت الله نائینی و شهید صدر صفحه 142

-حوزه خصوصی به معنای اطلاعاتی : نشانگر محرمانه بودن، پنهان بودن، ناشناخته بودن مکاتبات، مذاکرات و پرونده های مربوط به شخص است.

-حریم خصوصی تصمیم گیری : جلوه ای دیگر از خلوت و حریم خصوص است. به این معنا حوزه خصوصی، ناظر به اموری چون آزادی، رهایی، انتخاب یا استقلال در تصمیم گیری درباره روابط جنسی، تولید مثل، ازدواج، خانواده و مراقبت های بهداشتی است. (1)

بنابراین، مفهوم حوزه خصوصی و به دنبال آن، حق بر خلوت و محرمیت به جای اشاره به یک مفهوم عینی و مشخص، به یک مفهوم انتزاعی اشاره دارد که به امور متعددی باز می گردد. در واقع حرمت مسکن و محل اقامت شخص، عدم جواز دستیابی به مذاکرات و نامه هایی که شخص مایل است آنها را پنهان نگاه دارد، حق داشتن نسبت به افکار و عقاید واختیار تصمیم گیری درباره امور شخصی، همه و همه جلوه هایی از حق بر خلوت است.

به سختی می توان اثبات کرد که حق بر خلوت همانند یکی از حقوق شهروندی در چه زمانی مطرح شده است. گفته می شود حق بر خلوت، نخستین بار در مقاله ای که در سال 1890 توسط سامویل وارن و لوییس براندیز، نگارش یافت، مطرح شد. فیلسوفان و انسان شناسان از دیرباز با آگاهی از اهمیت این قلمرو در زندگی انسانی درباره آن سخن گفته اند. (2)

2- حوزه خصوصی به معنای مبادله کالا و کار اجتماعی

در طرح هابرماس بخش های حیات انسانی، حوزه خصوصی مبادله کالا و کار اجتماعی نیز گونه ای از قلمرو خصوصی است. این همان بخشی است که اقتصاددانان آن را بخش خصوصی می نامند. باید توجه داشت که اقتصاد بخش خصوصی، به فعالیت

اقتصادی اشخاص به طور فردی محدود نمی شود؛ بلکه فعالیت ها و تلاش های اقتصادی ای که به صورت گروهی در قالب شرکت ها و مؤسسات غیردولتی انجام می شود نیز اقتصاد بخش خصوصی است. (3)

1- (1) . رحیم نوبهار، حمایت حقوق کیفری از حوزه های عمومی و خصوصی، ص 49.
2- (2) . همان، ص 50.
3- (3) . همان، ص 51.