جمع میان احکام ظاهری و واقعی از منظر امام خمینی، آیت الله خویی و شهید صدر صفحه 20

2-اشکالات اجتماع بین احکام واقعی و ظاهری

اشاره

اشکالات تعبد به ظنون از نظر ابن قبه

اولین کسی که مسئله محال بودن تعبد به ظنون و امارات و به عبارت دیگر«امتناع جمع بین حکم واقعی و حکم ظاهری»را مطرح کرد،محمدبن عبدالرّحمن معروف به«ابن قبه»است.ایشان دو محذور برای این امر بیان می کند:

محذور اول:محال است شارع،عمل به خبر واحد را تجویز نماید.استدلال ابن قبه بر این امر آن است که«لو جاز التعبد بخبر الواحد فی الاخبار عن النّبی لجاز التعبّد به فی الاخبار عن الله تعالی،و التّالی باطل اجماعاً فالمقدّم مثله»؛یعنی اگر تعبد و عمل به خبر واحدی که از معصوم علیه السلام نقل می شود،ممکن باشد-مانند آن جا که زراره حکمی را از امام علیه السلام نقل کند-،باید ممکن باشد عمل به خبر واحدی که از خداوند متعال نقل می شود؛مانند کسی که ادعای امامت یا نبوت دارد و می گوید من فرستاده خداوند یا ولی خدا هستم.

ابن قبه می گوید:چون تعبد و عمل به خبر واحد در مسائلی هم چون