- مقدمه 1
- اشاره 6
- شرایط تاریخی 11
- کریستوفل کشیش آلمانی 16
- تحولات مهم از 1348 تا 1394 17
- اهداف و خط مشی 19
- تغییر خط مشی 21
- ساختار تشکیلاتی 24
- فعالیت و کارکردها 30
- مدیران مبرّز و موفق 34
- موانع و مشکلات 34
- استقرار دفترها 35
- اشاره 36
- اشاره 38
- آیت اللّه سید ابوالحسن شمس آبادی 38
- آیت اللّه سید حسن فقیه امامی 39
- حجت الاسلام والمسلمین مهدی مظاهری 44
- حجت الاسلام والمسلمین محمدحسین منصور زاده 47
- سید مرتضی سلامتیان 48
- محمد بصیری 49
- احمد بصیری 51
- عبدالعلی مصحف 52
- حسین گلبیدی 54
- مهدی اقارب پرست (متولد 1315 در اصفهان) 64
- محمد فولادگر 65
- مصطفی یراقی 70
- سید حسین علوی 77
- دیگر اعضای هیئت مؤسس و هیئت امناء 97
- اشاره 98
- آیت اللّه سید حسین خادمی 98
- سید علی اکبر پرورش 99
- حامیان 103
- اشاره 108
- مصطفی یراقی 111
- محسن مظاهری 166
- اشاره 166
- اشاره 169
- اشاره 219
- معین وصال 238
- محمدرضا کربکندی 238
- محبوبه سالم 238
- یداللّه قربعلی 238
- رضا طیب نیا 239
- سید رضا ملاباشی 239
- علیرضا سیفی اصفهانی 239
- مهدی اقارب پرست 240
- اشاره 252
- آمار فعالیت های سال 94 255
- گسترش ارتباطات 259
- همایش روز جهانی عصای سپید 260
- اشاره 260
- اشاره 273
- اشاره 336
- اشاره 361
- اشاره 454
- اشاره 457
- شخصیت و فعالیت های کریستوفل 457
- تعلیم و تربیت معلولان شرق 458
- خط مشی کریستوفل 461
- خط بریل 462
- نهادسازی برای نابینایان 462
- فعالیت های آموزشی در تبریز 463
- آموزشگاه کریستوفل در اصفهان 465
- مدرسه شوریده شیرازی در شیراز 466
- مدرسه نورآیین اصفهان 468
- مدرسه ابابصیر اصفهان 469
- آموزشگاه کریستوفل بعد از پیروزی انقلاب اسلامی 470
- تأسیس هیئت تبشیری نابینایان 472
- سازمان نابینایان کریستوفل 473
- قابل توجه ریاست محترم سازمان های بهزیستی و استثنایی 476
- علل و عوامل تأسیس ابابصیر 477
- گزارش حبیب اللّه نوبخت 481
- دیدگاه پری زنگنه 482
- دیدگاه هوشنگ مظاهری 486
- اشاره 504
- خلاصه گزارشی از آموزشی ابابصیر، 1358 513
ابابصیر در سال های جدید جان تازه گرفته است. به ساختمان جدید منتقل شده، ساختمانی در وسط شهر اصفهان یعنی بین خیام و صائب و در محلی زیبا و سرسبز. مدیریت آن فعال تر شد و شرایط جدید اجتماعی و مقتضیات جامعه معلولان همه دست به دست هم داده و وضعیت جدید برای ابابصیر رقم زده است.
مهم ترین ویژگی این دوره از فعالیت ها این است که ابابصیر به یک مؤسسه نیکوکاری تأثیرگذار نزدیک شده است. قبلاً در حد یک مرکز آموزشی و تا حدی مثل یک مجتمع آموزشی عمل می کرد.
این فصل گزارشی است از فعالیت های ابابصیر در سال های اخیر؛ به ویژه سال های 1393 تاکنون. گزارش این فصل بر پایه اطلاعاتی است که در رسانه های عمومی منتشر شده یا از مدیریت محترم ابابصیر دریافت کردیم.
چند روز قبل گزارشی از مؤسسه کریستوفل مطالعه می کردم، بسیار اعجاب آور بود. در فصل دهم به آن می پردازم ولی الآن اجمالی از آن را تقدیم می کنم: مؤسسه کریستوفل به منظور زیر پوشش گرفتن معلولین به ویژه نابینایان و آموزش و پرورش آنان بر اساس سنتی که قبول دارند حدود نود سال قبل تأسیس شده است. تا کنون صدها مدرسه در ایران و دیگر کشورها دایر کرده، سرمایه نقدی آن ده ها میلیون دلار است و سرمایه های غیر منقول مثل زمین و ساختمان هم فراوان دارد. یعنی مؤسسه ای که از صفر شروع کرده و پس از نه دهه، هزاران نابینا و معلول را علاقه مند به مسیحیت کرده یا حداقل سواد دار کرده، توسعه آن با هیچ مؤسسه ای در ایران قابل مقایسه نیست. یعنی آنان با تدبیر و مدیریت عاقلانه روز به روز رشد کردند ولی مراکزی مثل ابابصیر روز به روز عقب نشینی کردند و ضعیف تر شدند.
البته مدیریت ابابصیر را نمی توان مقصر شناخت بلکه افرادی که چنین شرایط و جوی را به وجود آوردند باید وجدانشان معذب باشد. متأسفانه در ایران یک مرکز، یک تشکل وقتی جان می گیرد و شروع به پیشرفت می کند، عوامل مختلف آن را به زمین می کوبند، از این رو عمر همه مراکز کوتاه است و همه مراکز کوچک اند با اینکه شرط نخست برای توسعه یک کشور این است که با تجمیع امکانات مادی و فکری، مراکز بزرگ ایجاد شود. در ژاپن بیش از یکصد مرکز با بیش از دویست سال عمر هست، در ایران چند مرکز با پنجاه سال عمر پیدا می شود؟
ابابصیر باید تبدیل به دانشگاه می شد، ایران و همه کشورهای منطقه را زیر پوشش می گرفت و برای کشور سرمایه های بسیاری را جذب می کرد. چه کسانی مانع شدند؟ این افراد باید شجاعت داشته باشند و در معرض افکار عمومی، اقدامات خود را نقد کنند.