از این اسناد این نکات فهمیده می شود:
1. نه مورد سخنرانی برای جمعیت ها و تشکل های معلولیتی
2. چهار مورد کتبی است.
3. از نه مورد سخنرانی، دو فقره مربوط به بعد از جنگ تحمیلی است ولی هفت فقره دیگر مربوط به سال های 57 و 58 است. از این دو مورد که پس از جنگ بیان شده، یکی خطاب به مدیران بهزیستی و در واقع مرتبط به معلولین عادی است و یکی خطاب به معلولان انقلاب و جنگ است.
4. از چهار مورد کتبی، پیام 9 دی 58 درباره معلولین دوره انقلاب است. سه مورد دیگر عام است و مربوط به بنیاد پانزده خرداد، سازمان بهزیستی و آسایشگاه کهریزک است.
5. مجموعه این اسناد گویای اهتمام امام خمینی در سال های نخست پیروزی انقلاب به عموم معلولان است. و لازم است با بررسی محتوای این فقرات، دیدگاه ها و رهنمودها و توصیه های ایشان استخراج و در اختیار مسئولین قرار گیرد.
در این بررسی های آماری لازم است به محدوده ها توجه شود. مهم ترین مرز این است که کلید واژه های بنیاد شهید، بنیاد جانبازان و جانبازان را وارد قلمرو آمارگیری نکرده ام و فقط محدود به واژه معلول و معلولیت و بهزیستی بوده است. البته می توان در تحقیق دیگری به مقایسه معلول عادی و جانباز و مقایسه بهزیستی و بنیاد جانبازان به روش آماری پرداخت.
منبع در این بررسی فقط صیحفه نور و صحیفه امام بوده است. نیز می توان منابع دیگری را وارد محدوده پژوهش نمود و مجدداً به نتیجه گیری پرداخت.